blz. 4/4
Om dit goed te kunnen begrijpen, snijden we in eerste instantie de verstaanbaarheid aan. Het goed begrepen worden hangt van meerdere factoren af. Vermoeidheid, de aantasting van de betrokken spieren en coördinatiestoornissen zijn de belangrijkste.
De lichamelijke vermoeidheid beïnvloedt de verstaanbaarheid het meest. Bij vermoeidheid verslechteren de respiratoire en laryngale functies en gaat de stem kracht en luidheid verliezen.
Ten gevolge van vermoeidheid kan u zich terugtrekken uit de maatschappij en menselijke contacten gaan vermijden. Dan praten we over psycho-sociale vermoeidheid. Deze uit zich door het verlies in de zin mensen te zien, weg te gaan met vrienden of naar de bioscoop te gaan.
Een derde type van vermoeidheid is de cognitieve vermoeidheid. Deze verschijnt omdat u voldoende aandachtig en geconcentreerd moet zijn om een gesprek met familie, vrienden of collega's te kunnen volgen.
Spieraandoeningen en coördinatieproblemen brengen articulatiemoeilijkheden met zich mee waardoor men u soms zal vragen een zin te herhalen.
Zo komt u in een vicieuze cirkel terecht. Door zinnen te herhalen vergroot u de vermoeidheid en daardoor gaat u nog onduidelijker praten. Zo ontstaat verbittering en zal u geneigd zijn het gesprek te stoppen.
Cognitieve aspecten kunnen de verstaanbaarheid nog meer verminderen. Misschien heeft u opgemerkt dat de MS-patiënt zich voor steeds minder interesseert of zich terugtrekt uit gesprekken. Of misschien zijn er veranderingen in kleine dagelijkse dingen of is er een verlies in tijdsbesef.
Wat ook het aandachtsniveau van de patiënt is, betrek hem altijd in een gesprek en in de organisatie van jullie activiteiten. U mag niet toestaan dat hij zich terugtrekt. Hij moet mee beslissen en deelnemen; een hoofdrol blijven spelen. Hij moet zijn leven in de hand houden. Het is aan ons en aan u om de boodschap of de taak te vereenvoudigen, om hem compensatiestrategieën bij te brengen en hem te leren omgaan en rekening houden met zijn vermoeidheid.
Een derde factor die de communicatie verstoort zijn de emoties. De patiënt heeft last van schuldgevoelens, isoleert zich; hij is kortom depressief. Hij maakt zich boos om niets, en wijst u af. Communiceren wordt onmogelijk en uiteindelijk praat u niet meer tegen elkaar of u probeert elkaar te overstemmen.
Daarom is het nodig om zo snel mogelijk, met de hulp van psychologen, medici en sociale assistenten de prioriteiten van beide partners te herdefiniëren, de zelfstandigheid van de patiënt te vergroten en hem stukje bij beetje te herwaarderen.
Voor de gezonde partner is het heel belangrijk dat hij zichzelf niet vergeet want beide partners hebben externe hulp nodig. Indien u dit niet doet, riskeert u explosieve situaties !
Twijfel niet om ons te contacteren
!